Hoe dun het vernislaagje menselijke beschaving kan zijn, demonstreert Tarr in zijn klassieker Werckmeister harmóniák (4K-restauratie), waarin een circus neerstrijkt in een Hongaars provinciestadje. De bewoners raken in de ban van een geheimzinnige prins die het stadje meesleurt in een collectieve vernietigingsroes.
De bewoners van een Hongaars provinciestadje vergapen zich aan de belangrijkste attracties van het circus, zoals het opgezette skelet van een walvis en een geheimzinnige ‘Prins’ die als een ware demagoog de bevolking in zijn greep probeert te krijgen en het stadje meesleurt in een collectieve vernietigingsroes. Sommige inwoners raken hun greep op de gebeurtenissen kwijt, anderen proberen een slaatje te slaan uit de ontstane wanorde.
Met Werckmeister harmóniák voltooide Béla Tarr de trilogie waartoe ook Damnation (1988) en Sátántangó (1994) behoren; de twee eerdere films kwamen eveneens tot stand in samenwerking met de Hongaarse romanschrijver en scenarist László Krasznahorkai.
